Afbeelding : facebook. (Created with TouchGraph Photos http://www.facebook.com/apps/application.php?id=3267890192)
Netwerken lijkt een beladen woord. Zeker voor mijn generatie. Lijkt bijna op het zo verguisde “dienstbetoon” van de politieke partijen. Not done. Jaren ’80. Of nog vroeger.
Alleen : het woord “netwerken” heeft daar niets mee te maken.
Wat is het dan wel? Gewoon mensen zoeken die met hetzelfde bezig zijn als jij. En van hen leren. Je eigen kennis ook delen.
Hoe doe ik dat concreet? Ik volg een aantal blogs. Top 3? Edublogs, Wilfred Rubens , “Smetty“. Voorts Skype ik nogal wat met mensen die vooruit willen in de ICT wereld.
En ik volg wat een aantal IT mensen bookmark’s op del.icio.us.
Of ik bekijk hun slides op Slideshare.
En ja, natuurlijk ook Facebook : voor de fun maar zeker ook om te leren …
Maar hoe geraak je nu aan die contacten?
- je volgt een cursus
- je neemt deel aan een conferentie of een seminarie
- je bent lid van een social site (facebook is de bekendste)
- je bent vooral niet bang om een aantal contacten toe te voegen : je geeft gewoon prijs wat je zelf wil en stel je eigen grenzen
- maar vooral, vooral : je stelt je open op!
Vergelijk het met een lesgeverslokaal: sommigen komen er, anderen niet. Sommigen delen ervaringen en kennis, anderen niet. Maar “netwerken” is zeker aan de orde. Want zonder dat verval je op je eigen, beperkte kennis.
In de ICT is het niet anders. Alleen is dat netwerken daar overschrijdend. Je treedt buiten de koepels, buiten de grenzen, ook de taalgrenzen. En dat is héél verrijkend!
Sommigen mensen van mijn “netwerk” ken ik tot nu toe alleen maar “virtueel”. Maar er is wel een band. Een veel grotere band dan met auteurs van waardevolle publicaties. Want in een netwerk is er dialoog. En kennisoverdracht.
Recente reacties