Monthly Archive for februari, 2011

Werkdruk

Gepubliceerd op 26/02/2011 in Beschouwingen. 1 Comment

Het mag eens luidop gezegd worden: de werkdruk in het onderwijs is gigantisch toegenomen (of trap ik nu open deuren in?).
Ik hoor het dagelijks en heb zelf eens een vergelijkende analyse gemaakt.
Na 30 jaar on the field kan je dat, denk ik. Maar eigenlijk moet ik niet zover terug gaan. 10 jaar is genoeg denk ik. En dan zijn we meteen beland bij het ICT verhaal …

Eerste grote kennismaking was Eurocall 98 in Leuven, of all places. Stiekem binnengeslipt. Niet betaald. En begeesterd door wat de mannen van Hot Potatoes toonden. En aan de slag. Dezelfde avond nog. En collega’s meegesleept. De bal was aan’t rollen en de overuren tikten aan. Maar dat waren pioniers (?), enfin, mensen die er in geloofden.

10 jaar later moet iedereen mee. En het zijn geen Hot Potatoes meer. Je moet willens nillens je toeleggen op informatica, soms zelfs in de code duiken. Een halve wiskundige zijn terwijl je net een taalopleiding koos omdat je helemaal geen kaas had gegeten van wiskunde.

Je kan dus niet verder dan in te stappen in die ICT boot, een boot die je liever richting Caraïben zou zien varen.

Ik geloof er nog altijd in, in deze ICT boot,  maar ik besef hoe langer hoe meer hoeveel extra dat vraagt van onze lesgevers.
En ik pleit schuldig! Goed wetende dat als ik het niet was, het wel iemand anders zou geweest zijn.

Maar daar stopt het niet bij: Europa heeft beslist dat je je moet schikken naar haar Referentiekader. Ook niets mis mee. Integendeel! Maar het implementeren ervan vergt werk. Veel werk.

En dan komt er nog de Visie bij van de Vlaamse Regering. En die durft wel eens te wijzigen. Zeg nu zelf : Pascal Smet, Frank Vandenbroucke, Marleen Vanderpoorten. Wat hebben die mensen in gemeen? Weinig, hetzij hun ministerpost. Maar ze willen wel allen hun stempel drukken. Hervormen dus. Want als je dat niet gedaan hebt, heb je niets gepresteerd als minister …

Het laatste wat ik hoorde is dat  bij een wissel van inspecteurs ook weer nieuwe criteria gangbaar waren. Nieuwe bezems dus.
En die willen blijkbaar ook – of course!- hun stempel drukken.

Dit is dus waar  lesgevers tegenaan kijken.  Cursussen die ze maken. En aanpassen. Of handboeken screenen.
En ze hebben ook, daarbuiten, kinderen die ziek zijn, ouders die sterven …

En zie : ze slagen er in.  Ze maken zich die html codes eigen, ze zitten op Facebook, Twitter, samen met hun studenten. Ze maken heel ingewikkelde oefeningen, met audio, video, afbeeldingen. Ze zitten allemaal op het platform, gebruiken de mogelijkheden, treden in dialoog via forum.

Ze passen de richtlijnen van Europa toe, gaan naar bijscholingen. Ze gaan zelfs mee in die hervormingen van de Vlaamse regering. En ze passen de wisselende instructies van de inspectie toe.

Maar bovenal : ze blijven enthousiast! Ze houden van de klas. En ze willen de taal aanleren.

En ze doen ook extra’s : bv. een poëzie week.

This is a tribute to my colleagues!

Christine

Talen en vertalen …

Gepubliceerd op 24/02/2011 in tools. 1 Comment

We schrijven en lezen met zijn allen hoe langer hoe meer op het Internet, in moedertaal of vreemde taal. Dat een spellingchecker daarbij veel hulp kan bieden heb ik hier eerder al vermeld. Je installeert de add-on in Firefox en komt netjes je verkeerd gespelde woorden onderlijnen. Nog altijd met de rode pen weliswaar. Je kan natuurlijk grote didactische principes verwachten van Google maar duidelijk is het wel.

Maar wat met al de sites in vreemde talen? Je kan ze uiteraard laten vertalen door Google Translate en er ook een speciale knop voor installeren, maar dikwijls ben je gewoon op zoek naar dat éne woord en wil je helemaal geen stuntelige vertaling. OK, je hebt de context niet, maar een woord-naar-woord vertaling voor een beginnersniveau (praktische woorden) is toch vrij efficiënt.

Ook daarvoor is er een zeer goede add-on in Firexox : Google dictionary and Google translate. Je installeert de add-on, herstart je browser en bij elke dubbelklik op een woord dat je dan doet verschijnt netjes een vertaling.

Vervangt dit een goed woordenboek? Natuurlijk niet! Een goed woordenboek geeft voorbeelden in context, verwijzingen, uitdrukkingen.

Maar zeg zelf : als je dit in je mailbox krijgt : 租房 en je spreekt geen gebenedijd woord Chinees dan ben je wel blij als je weet dat dit over “te huur” gaat.
Niet dat ik meteen een vakantiehuis in China ga huren ;-) Maar ik heb wel, op een indirecte manier, veel te maken met Chinees.

Dus dit tooltje is handig voor mij maar ik denk ook voor vele anderen.

Traduire n’est pas toujours trahir …

En ja, ik blijf zweren bij Firefox als browser (en Safari voor ontwikkelaars). Onze Alma Mater niet. Installeert die niet standaard. Alleen op vraag en met een zekere weerzin. I keep wondering why …

Christine

REN Vlaanderen bijscholing

Gepubliceerd op 23/02/2011 in Zonder categorie. 4 Comments

Vandaag naar een bijscholing (of is het nu na-scholing?) gegaan over geïntegreerd evalueren. Georganiseerd door de werkgroep Frans van REN.

REN Vlaanderen staat voor Regionaal Expertise Netwerk (Vlaanderen).  Wat die Vlaanderen daarbij komt doen lijkt mij niet direct een toegevoegde waarde maar het merk is alleszins sterker dan VIA. (Vlaanderen in Actie, yé!).  Want ik tegenstelling tot het laatste is de actie ter velde wel duidelijk zichtbaar. Er wordt grondig nagedacht en de opgedane kennis wordt verspreid.

Dat alles in het licht van de steeds wijzigende visieteksten van het Vlaams Verbond van het Katholiek Onderwijs. Ik dacht dat een “Visie” langer meeging dan 10 jaar, maar da’s misschien een typisch vrouwelijke interpretatie die iets heeft met lange termijn planning.

Kort waarover deze nascholing ging :  Geïntegreerd evalueren. M.a.w. : in evaluatieschema’s proberen we de discussie en vooral de artificiële kloof  tussen kennis en vaardigheden te overstijgen door op een vaardige en communicatieve manier “examen” vragen op te stellen.

Maar daar wringt natuurlijk het schoentje : want was is immers communicatief?

Wat het NIET is, is duidelijk : losse zinnetjes omzetten in de verleden tijd, bv. Alleen reproductie vragen.
De grens echter tussen een “transfer” en echt communicatief zijn is soms dun …

Communicatief is mijn ogen uitgaan van de leefwereld van de cursist, een context creëren waarin hij zich thuis voelt en van waaruit hij taalhandelingen kan doen die hij/zij in “in het echte leven” ook zal moeten doen.

We kregen tal van “examenvragen” die we moesten beoordelen : is het “reproductief”, “transfer” of “communicatief”.

En dat was het grote pluspunt van de nascholing : al die concrete voorbeelden. Je merkt meteen dat je een aantal oefeningen op een andere manier interpreteert.

Wat mij wel enorm stoorde in de voorbeeldvragen : (het gaat hier over vreemde talen!): de prominente aanwezigheid van het Nederlands in de instructies.

In het volwassenen onderwijs hebben we op het CLT van bij den beginne (1973!!!) duidelijk de kaart getrokken om ALLES van bij het begin in de doeltaal te formuleren. Deels uit noodzaak (al onze verschillende nationaliteiten) maar ook uit overtuiging. Het argument “als je het in de doeltaal stelt, reik je de cursist al de taalmiddelen aan en kan je niet evalueren” vind ik ronduit zwak. Alles hangt af van je vraagstelling …

Wat ook bijblijft : die immer aanwezige bekommernis om juist dat deeltje van de grammatica te testen, of van de woordenschat.

Men blijft zich in allerlei bochten wringen om eigenlijk, via een communicatieve omweg, de “deeltljes” te testen.
En geef toe : wat willen we? Hebben die cursisten wel geleerd wat wij hen met bloed en tranen hebben aangeleerd?

En , ja : wij doen hetzelfde. We proberen het communicatief te doen, maar de output die we willen is dat ze bewijzen dat ze het allemaal geassimileerd, pardon, geïntegreerd hebben. Toch wat herzien, die zaak!

Besluit:
Ja, het was het nuttige bii (na-)scholing.
Ja, REN doet schitterend werk.
Maar altijd weer : Volwassenonderwijs is anders dan SO.

Dat zijn blijkbaar 2 werelden?  En daar- eigen interpretatie- ben ik het niet mee eens. Beschouw de S.O. leerlingen als volwassenen in wording. Behandel ze ook als dusdanig.  Bevestig hun talig zijn. En dan kan “Vlaanderen” misschien weer prat gaan op zijn talenkennis.

Christine

Facebook als communicatiemiddel met en voor studenten?

Gepubliceerd op 13/02/2011 in Beschouwingen and Web 2.0. 0 Comments

Vorige woensdag hadden we een workshop over wat we in afstand aan studenten kunnen aanbieden en hoe we daar feedback kunnen op geven.

Het leuke aan de workshop -onafgezien van de intrinsieke kwaliteit- was dat er een carrousel opgezet werd.

Twee collega’s kregen telkens gedurende 25 minuten de tijd om te tonen wat zij deden op afstand en hoe ze feedback aanpakten.

Er blijven natuurlijk altijd sceptici – en dat is ook hun goed recht!- maar de overgrote meerderheid vond ditmaal de workshop … te kort. En dat zegt boekdelen!

Maar to the point nu: sommigen willen veel verder gaan dan het leerplatform toelaat maar zweren bij hoog en bij laag bij de “geslotenheid” : niemand mag weten wat hier aan de gang is, privacy van de studenten, etc.

Filmpjes uploaden, foto albums, chatten met studenten : het zou allemaal mogelijk moeten zijn binnen het leerplatform.

Respect voor privacy van de studenten, daar kan ik inkomen. Veel minder in het verhaal : wat wij doen is alleen voor ons. Kennis delen is immers één van mijn dada’s. En Wikipedia zou er nooit gekomen zijn zonder dat ideaal. Maar ik dwaal dus weer af …

Waar ik eigenlijk toe wil komen is dat je niet telkens opnieuw het warm water moet uitvinden. En dat je dankbaar gebruik moet maken van wat anderen voor jou gedaan hebben. Zoals de zeer controversiële  Mark Zuckerberg het voor ons gedaan heeft.

Een collega had het lumineuze idee om op zondag een volledig gesloten groep op te richten op Facebook. Nog geen 10 minuten later waren we met 4 volop aan’t chatten over de mogelijkheden voor studenten. En aan ‘t testen hoe gesloten die groep nu wel was.
12 uur later is de helft van de CLT lesgevers lid …

Je kan dus een “gesloten groep” aanmaken : berichten, foto’s, filmpjes etc. alleen maar zichtbaar voor wie lid is van de groep. Groep zelf en zijn leden blijven zichtbaar.

Maar je kan het ook nog spannender maken en een “secret” groep oprichten : hoe clever je ook bent, je vindt die niet …

Blijft de vraag : maar die Mark Zuckerberg dan? Ik geef toe : die zal die wél vinden. Als hij de honderdenduizenden “secret groups” afdweilt en dan nog zijn geeuw  kan onderdrukken.

Ik kan niet wachten tot hij een soort Wikileaks uitbrengt met de taalspinsels van onze studenten.

Christine