Eindbetoog

In de biologische wereld is er al veel onderzoek gedaan gebruik makend van niet-humane testen, dieren proeven. De redenen hiervoor zijn voor de hand liggend. Men kan namelijk niet verwachten dat voor een bepaalde ziekte in kaart te brengen men een persoon bepaalde pijnlijke testen laat ondergaan. Dit zou onethisch zijn. Maar is dit dan verantwoord bij dieren? Zo ja is dit zo voor alle dieren of moet er een onderscheid gemaakt worden? En op welke basis kan men dit onderscheid dan baseren?

Er is in het verleden een onderzoek gedaan naar slaap te kort. Hierbij werd een toestel met de vorm van een cd gebruikt om ratten te forceren om te blijven wandelen zodat ze niet in slaap kunnen vallen. Zo konden de onderzoekers de effecten van slaap te kort bestuderen. Na een lange periode stierven de ratten en na een autopsie uit te voeren op de ratten bleek dat de ratten fysische symptomen hadden van onder extreme stress te hebben geleden, vb. vergrote bijnieren. Dit geeft weer dat de ratten zeer zwaar hebben geleden. Is het verantwoord om deze test uit te voeren op ratten enkel en alleen omdat ze een verschillende species zijn?

Sommige fysiologische fenomenen zijn echter niet uitvoerbaar op de mens en dus enkel op een bepaalde dieren species uitgevoerd kan worden. In dit geval heiligt het doel wel de middelen. In andere woorden indien de bijdrage die het onderzoek levert laag is, is de veroorzaakte dieren leed die het heeft veroorzaakt niet verantwoord. En is dieren gebruik niet toegestaan. Het voorgaande onderzoek is dus in principe niet verantwoord omdat men niet zeker kan zijn dat ratten op eenzelfde manier reageren op slaap te kort als mensen en de omstandigheden ook een bepalende factor zijn. Het gebruik van de dieren is hier dus onethisch. In sommige culturen is het dan weer wel geaccepteerd om dieren te mishandelen. Een voorbeeld hiervan kan de ophef enkele jaren terug zijn dor de mishandeling van koeien op de dierenmarkt in Anderlecht. Dit geeft weer dat een zware reglementering en uitvoerige controles noodzakelijk zijn.

BBC interview

In dit interview is er een debat over dieren proeven en hoe deze zouden moeten vorderen. Opvallend is dat de vrouw die tegen dieren proeven kortzichtig is en elk argument weerlegt ondanks het een goede argumenten zijn. Dit werkt na verloop van tijd zelfs op de zenuwen van de interviewer zelf waarop hij vraagt of ze een wetenschapper is. Dit is een goed voorbeeld van het feit dat sommige mensen niet willen luisteren naar de argumenten voor dierenproeven. Ze zullen echter de slechte wel benutten en in de media naar voor brengen waardoor de normale mens een vertekend beeld krijgt van de dierenproeven, zoals PETA doet met propaganda video’s.

http://news.bbc.co.uk/today/hi/today/newsid_7789000/7789385.stm

Proposed EU directive

Proposed EU directive

In November 2008 the European Union put forward proposals to revise the directive for the protection of animals used in scientific experiments in line with the three R principle of replacing, reducing and refining the use of animals in experiments. The proposals have three aims:

  • to considerably improve the welfare of animals used in scientific procedures
  • to ensure fair competition for industry
  • to boost research activities in the European Union

The proposed directive covers all live non-human vertebrate animals intended for experiments plus certain other species likely to experience pain, and also animals specifically bred so that their organs or tissue can be used in scientific procedures.

The main changes proposed are:

  • to make it compulsory to carry out ethical reviews and require that experiments where animals are used be subject to authorisation
  • to widen the scope of the directive to include specific invertebrate species and foetuses in their last trimester of development and also larvae and other animals used in basic research, education and training to set minimum housing and care requirements
  • to require that only animals of second or older generations be used, subject to transitional periods, to avoid taking animals from the wild and exhausting wild populations
  • to state that alternatives to testing on animals must be used when available and that the number of animals used in projects be reduced to a minimum
  • to require member states to improve the breeding, accommodation and care measures and methods used in procedures so as to eliminate or reduce to a minimum any possible pain, suffering, distress or lasting harm caused to animals

The proposal also introduces a ban on the use of great apes – chimpanzees, bonobos, gorillas and orangutans – in scientific procedures, other than in exceptional circumstances, but there is no proposal to phase out the use of other non-human primates in the immediate foreseeable future.

Als ik dit lees komen er toch vragen bij. Inderdaad, dit is goed om dierenleed tegen te gaan en het is nodig om dierenproeven wettelijk vast te leggen. MAAR als ze het te strikt maken zouden de bedrijven dan niet naar een minder gecontroleerde regio verhuizen en de dierenproeven hier uitvoeren. Waar de dieren niet in een bepaalde manier moeten worden bewaard en dergelijke. Dit leidt dan toch tot meer dierenleed in plaats van minder. Indien men dergelijke reglementering aanmaakt zou deze moeten gelden voor de hele wereld of import en gebruik van producten die via onwettelijke manieren in een andere regio zijn aangemaakt aan banden leggen. Dit heeft dan weer als nadeel dat het onmogelijk tot niet te controleren is.

Interview met Onderzoekster

In kader van mijn statement heb ik een “interview” afgelegd bij een doctoraat studente (Biomedische wetenschappen), ze bestudeert de in vivo evaluatie van neuroprobes. En doet deze in vivo experimenten op ratten. Om welbekende redenen wenst de onderzoekster anoniem te blijven.

1)      Wat waren je eerste gedachten toen je erachter kwam dat experimenten op levende dieren een deel uitmaakt van je onderzoek?

“Zeer positief :-) . Ik zocht eigenlijk iets in die richting, want de meeste thesisonderwerpen die we in het laatste jaar biomedische wetenschappen konden kiezen, waren vooral moleculair gericht. Ik zocht iets anders, tastbaarder dan bv DNA onderzoek en had geen ethische problemen met werken met proefdieren, dus dit was ideaal. “

2)      Heb je hiervoor een extra cursus moeten volgen?

“We hebben in onze opleiding biomedische wetenschappen een cursus proefdierkunde gehad die nu verplicht is voor iedereen die met proefdieren werkt. Daarbovenop heb ik nog een extra cursus gevolgd in mijn doctoraatsopleiding om ‘proefdierleider’ te mogen zijn, niet verplicht maar nu mag ik ook zelf projecten opstarten met proefdieren.”

3)      Had je het moeilijk bij je eerst experiment?

“Niet echt, ik heb in mijn kinderjaren ook al dissecties uitgevoerd op muizen en vogels, en de biologielessen vond ik altijd heel interessant. Ik wou graag weten hoe dat levende wezens er van binnen uit zagen ;-) . Enkel toen ik eens een groot aantal ratten tegelijk moest euthanaseren (echt bandwerk) in mijn thesisjaar, was dat wel een beetje raar.”

4)      Hoe voel je je momenteel bij experimenten op dieren?

“Ik heb daar geen problemen mee. Ik zie de proefdieren ook niet echt als ‘huisdieren’ met een naam en bewustzijn, maar eerder als objecten om een bepaald resultaat te bekomen. Ik denk dat die klik wel nodig is, wil je dit werk volhouden een geen wroeging krijgen. Ik vind het heel leuk om bepaalde gedragseffecten te verkrijgen door bepaalde ingrepen te doen, de interactie tussen gedrag / psychologie en de hersenen is heel fascinerend.”

5)      Waar trek je de grens (soort dier, soort proef, …)?

“Ik heb niet echt een grens opgesteld voor mijzelf. Ik heb tot nu toe alleen met ratten gewerkt, maar ik kan me voorstellen dat als je met katten werkt (en ik ben wel een kattenliefhebber) dat dit moeilijker is. Ik probeer natuurlijk altijd zo ethisch mogelijk te werken (zo weinig mogelijk proefdieren, goede pijnstilling en verzorging,…). De wet stelt dat als het onderzoek niet te maken heeft met een noodzakelijke behoefte van de mens (cosmetica bv) dat er ook geen proefdieronderzoek mag op gedaan worden, maar voor bv geneesmiddelonderzoek wel. Ik kan mij daar wel bij aansluiten. “

6)      Wat zeg je tegen de mensen als ze je vragen naar je onderzoek? Hoe reageren ze hierop?

“Ik antwoord heel eerlijk dat ik werk met ratten, en ook welke proeven moet doen. Ik vind niet dat je dit moet verbergen. Ik denk dat als je het volk wat beter informeert, zo ook niet zo negatief tegenover proefdieronderzoek zouden staan. De meeste mensen hebben wel wat reserves tegenover proefdieronderzoek maar dat is meestal omdat dit slecht in het daglicht gebracht wordt (mishandelen van de dieren en zo). Ik probeer hen dan ook de werkelijke werkwijzen uit te leggen en dan begrijpen ze het wel. Sommigen zijn ook gefascineerd dat ‘zo een jong meisje’ zo gruwelijk werk kan doen, ze zien die onderzoekers meestal als mannelijke beulen :-) . Natuurlijk zijn er ook mensen die de dieren op dezelfde ethische hoogte plaatsen als de mens, en dan kan je dit onderzoek natuurlijk nooit verantwoorden. “

Ik kan me hier wel in terug vinden. De mensen zien dieren proeven als “beulen” werk maar zien soms de noodzakelijkheid over het hoofd. Stel je je eens voor indien er geen dieren proeven gedaan mogen worden, de geneeskunde industrie zou nauwelijks vordering maken in het aanmaak van nieuwe medicatie. Maar is het wel mogelijk om dieren proeven in een goed dag licht te zetten? Ik denk her niet het is en zal altijd een moeilijk discussie onderwerp blijven. Er zullen steeds mensen radicaal tegen maar ook voor deze proeven zijn, wie heeft er gelijk?

K.U.Leuven verdedigt dierproeven met apen

K.U.Leuven verdedigt dierproeven met apen

  • maandag 01 februari 2010
  • Bron: belga
  • Auteur: svh

LEUVEN – De K.U.Leuven verdedigt het gebruik van apen als proefdieren in het kader van complex biomedisch onderzoek. De universiteit doet dat naar aanleiding van een nieuwe protestactie van de Anti Dierproeven Coalitie morgen in Leuven.

De universiteit is naar eigen zeggen heel selectief in het gebruik van proefdieren en weegt het belang ervan steeds zorgvuldig af tegenover het belang voor het menselijk welzijn.

‘Soms zijn menselijke aandoeningen zo complex dat ze alleen onderzocht kunnen worden met de hulp van dieren die fysiek dicht bij de mens staan, zoals niet-humane primaten’, meldt de K.U.Leuven in een mededeling. ‘Wetenschappers voeren op die manier onderzoek naar de werking van de hersenen om oplossingen te vinden voor ernstige neurologische stoornissen zoals de ziekte van Parkinson, ruggenmergletsels, doofheid en verslavingen.’

Elk wetenschappelijk experiment met dieren wordt volgens de universiteit voorgelegd aan een ethische commissie waarin ook een vertegenwoordiger van de overheid zit. Deze commissie gaat voor elk onderzoek na of er alternatieve proefmodellen bestaan en, zo niet, of het onderzoek kan worden uitgevoerd met het grootste respect voor het welzijn van het dier en volgens juridische en ethische normen. Het onderzoek met de apen doorstond de voorbije maanden ook een wetenschappelijke en ethische doorlichting door onafhankelijke internationale experts.

Kan men wel een verschil maken tussen verschillende diersoorten waar men dierenproeven op mag doen? Dit hangt er waarschijnlijk van af van het bewust zijn van de dieren. Dit uit zich in het depressief worden. Ook de handelbaarheid van de dieren kan een rol spelen. Bijvoorbeeld muizen zijn gemakkelijker te verzorgen, ze hebben namelijk niet veel plaats nodig. Een aap daarop tegen heeft veel meer plaats nodig en heeft ook veel meer diversiteit nodig om zich bezig te houden. Ik denk dus dat er verschillende normen moeten zijn voor verschillende dieren. De normen voor apen bijvoorbeeld zouden veel strenger moeten zijn als deze bij muizen.

Moreel standpunt van de onderzoeker

The moral status of the experimenters

Animal rights extremists often portray those who experiment on animals as being so cruel as to have forfeited any own moral standing.

But the argument is about whether the experiments are morally right or wrong. The general moral character of the experimenter is irrelevant.

What is relevant is the ethical approach of the experimenter to each experiment. John P Gluck has suggested that this is often lacking:

The lack of ethical self-examination is common and generally involves the denial or avoidance of animal suffering, resulting in the dehumanization of researchers and the ethical degradation of their research subjects.

John P. Gluck; Ethics and Behavior, Vol. 1, 1991

Gluck offers this advice for people who may need to experiment on animals:

The use of animals in research should evolve out of a strong sense of ethical self-examination. Ethical self-examination involves a careful self-analysis of one’s own personal and scientific motives. Moreover, it requires a recognition of animal suffering and a satisfactory working through of that suffering in terms of one’s ethical values.

John P. Gluck; Ethics and Behavior, Vol. 1, 1991

Dit artikel is terug te vinden op de BBC website; http://www.bbc.co.uk/ethics/animals/using/experiments_1.shtml#h3

Ik denk dat wat Gluck zegt niet helemaal waar is. Uit wat mensen me verteld hebben, denken ze net niet te veel na tijdens de experimenten. Indien je vragen begint te stellen tijdens deze experimenten over de morele rechtvaardiging ga je je slecht voelen en ben je afgeleid. Indien er geen andere methoden zijn om de experimenten uit te voeren en de wetgeving het toelaat is het dan nog nuttig om over de morele kant van de experimenten te denken? Ik denk het niet. De onderzoeker loopt zo het risico depressief te geraken. Uiteindelijk zal iemand deze experimenten toch moeten uitvoeren.

…whenever experimenters claim that their experiments are important enough to justify the use of animals, we should ask them whether they would be prepared to use a brain-damaged human being at a similar mental level to the animals they are planning to use.

Peter Singer, Animal Liberation, Avon, 1991

In hetzelfde ‘artikel’ is deze redenering weergegeven wat ik zeer interessant vindt. Het probleem hier is dat enkele mensen zullen zeggen dat het afhangt van wat de oorsprong van het proef persoon is, met andere woorden racisten. Zoals in de tijd van de 2de wereldoorlog waar aan de Duitse kant vele experimenten gedaan zijn op mensen die zogezegd minderwaardig zijn. Uiteraard is dit verkeerd en zijn de mensen die dit gedaan hebben hun morele waarden volledig verloren, maar de wetenschappelijke vooruitgang dat ze boekten was enorm.

Nazi human experimentation was a series of controversial medical experiments on large numbers of prisoners. by the German Nazi regime in its concentration camps during World War II. Prisoners were coerced into participating: they did not willingly volunteer and there was never informed consent. Typically, the experiments resulted in death, disfigurement or permanent disability. At Auschwitz and other camps, under the direction of Dr. Eduard Wirths, selected inmates were subjected to various experiments which were supposedly designed to help German military personnel in combat situations, develop new weapons, aid in the recovery of military personnel that had been injured, and to advance the racial ideology backed by the Third Reich. Dr. Aribert Heim conducted similar medical experiments at Mauthausen. After the war, these crimes were tried at what became known as the Doctors’ Trial, and revulsion at the abuses perpetrated led to the development of the Nuremberg Code of medical ethics.

“   http://www.absoluteastronomy.com/topics/Nazi_human_experimentation

Introductie

In welke mate is het verantwoord om testen op dieren te doen voor experimenteel doel?

Dier proeven is een wijdverspreid fenomeen dat vooral in de farmaceutische- en cosmetische industrie wordt toegepast met als doel onderzoek te verrichten naar de potentiële gevaren of geneeskundige krachten van bepaalde stoffen. De vraag die al eeuwenoud luidt is wie de macht heeft te beslissen welke dierenproeven toe gestaan zijn en welke niet, volgens enkele organisaties zou geen enkele dierenproef toegestaan zijn. Maar deze mensen staan dan niet stil bij het feit dat dierenproeven wel degelijk mensen red en verbeterd. Er zijn echter ook mensen die van het idee zijn dat de dierenproeven weinig gelimiteerd hoeven te worden en dat de kennis die men eruit haalt meer waard is dan het leven van de dieren. Gelukkig hebben deze mensen niet de bovenhand en is het testen op dieren wetmatig vastgelegd aan de hand van enkele Koninklijke besluiten, indien dit niet zo zou zijn zou het onnodige leed van de dieren hier enorm zijn.

Ik vind dat de meeste dierenactivisten niet juist redeneren, ze klagen steeds over dierenproeven, maar als ze ziek zijn zullen ze wel de geneesmiddelen nemen die mogelijk zijn gemaakt door de VERPLICHTE dierenproeven. Zonder deze proeven zouden er geen veilige geneesmiddelen en cosmitica bestaan. De wereld zou er heel anders uit zien er zouden veel meer mensen sterven of ziek worden. Ik ben dus voor dierproeven indien deze zeer zorgvuldig worden opgevolgd en waarbij geen nutteloze experimenten worden gedaan die evengoed op cellijnen of dergelijke kunnen uitgevoerd worden.

animaltesting